عشق،عقل،ایمان

بنام خدا

چگونه شكر گزاري مي كنم.

در فرهنگ ما قبل از غذا خوردن نام خدا را بر زبان آورده و در پایان خدای را شکر می کنیم.از خالق تشکر می کنیم بخاطر نعمتهایی که در اختیار ما قرار داده و ما موظفیم که شکر گزار خالق باشیم.ما از دوران کودکی تا کنون با این واژه آشنا بوده و این واژه در فرهنگ ما سالیان سال است که ریشه دارد.در پاره ای اوقات ما خدای را شکر می گوییم و در برخی موارد از بنده خدا تشکر می کنیم و این دو معقوله کاملآ جدا از هم می باشد.در جهان نعمتهای بیشماری وجود دارد که خداوند در اختیار ما قرار داده که ما اصلآ قدر آن نعمتها را ندانسته و برای آنها ارزشی قائل نیستیم.بزرگترین نعمتی که خدا در اختیار ما قرار داده نعمت سلامتی می باشد.

نعمتی که بدون هیچ چشم داشتی در اختیارم قرار گرفت،ولی من قدرش را ندانستم و با مصرف مواد روح و جسمم را دچار تخریبات زیادی کرده و این تخریب تا حدی بود که برخی اوقات با خود می گفتم: که من در گذشته هیچ وقت از این نعمت برخوردار نبودم.بارها به دنبال سلامتی از دست رفته بوده و سقوط آزاد را امتحان کردم،اما نتیجه آن چیزی نبود به جز آشنا شدن با موادهای مخدر جدید و فرو رفتن بیشتر در تاریکیها.تا روزیکه با کنگره آشنا شدم و درمانم را شروع کردم.در طول سفر با خود می گفتم که اگر روزی به درمان برسم با تمام وجودم در اختیار کنگره خواهم بود.

در برخی اوقات فراموشی بسیار پسندیده می باشد اما در کنگره باعث حال خرابی می شود.با قرار گرفتن در کنگره باید شکر گزار باشیم.وقتی از بند اعتیادی که سالیان سال در گیر آن بودیم رها می شویم باید شکرگزار باشیم و این فقط یک وظیفه است.باید قدر کنگره را دانست و از تمام کسانیکه به ما کمک می کنند تا به درمان برسیم قدر دانی کنیم.

باید شکرگزار،راهنمایی باشیم که بارها وبارها حال خرابی،نق زدن ها،عدم فرمانبرداری،غیبت ها،اشتباهات،ناسپاسی و حاشیه ها و خیلی اشتباهات دیگری از ما را دید اما تمام این دیدنها را با چشم دل نگاه کرد و دیدگانش،دیدگانش فقط به آن سکویی بود که روزی من مسافر سفر اولی را به بالای آن سکو هدایت کرد و مرا به همه معرفی کرد و گفت:حسین دیگر معتاد نیست.حسین دیگر یک مصرف کننده مواد نیست.این سکو،سکوی پرتابی خواهد بود به سوی نور و روشنایی و مثال جوجه عقابی که روزی به پرواز در خواهد آمد و دیدن این به پرواز درآمدنها برای یک راهنما بسیار لذت بخش خواهد بود و بی تردید راهنمای ما نیز از دیدن این صحنه خدای را در دل شکر خواهد کرد.

مسافر : حسین

تخریب : تریاک و شیره و شیشه

مدت سفر اول :  13 ماه

به روش : ( دی اس تی )

راهنمای عزیزم : جناب آقای داوود عرب

رهایی : 38  روز